“મારી ઘટના ને તમારા અભિપ્રાયો”


“મારી ઘટના ને તમારા અભિપ્રાયો”

(ભાગ ૩)


મિત્રો, આજે ઘણા દિવસ પછી કઈ લખવાનું મન થઇ રહ્યું છે. મેં “મારી ઘટના ને તમારા અભિપ્રાયો” ના બે ભાગ લખી નાખ્યા છે, ને આજે ત્રીજો ભાગ લખવા જઈ રહ્યો છું. આ ઘટનામાં મેં ત્રણ જુદી જુદી ઘટનાઓ આવરી લીધી છે કે જેમનો એકબીજા સાથે સીધો તો કોઈ સંબંધ નથી પણ ત્રણે ઘટનાઓ ના પ્રશ્નો એક સરખા જ છે..

 

એ તો તમને પણ ખબર છે કે આજે ભ્રષ્ટાચાર ને ગુનાખોરી ખૂબ વધી ગયા છે. આ ઘટનાઓ પણ આજ વિષય વસ્તુને સંકળાયેલી છે. હું ટૂંકમાં તમને વર્ણવી મારા મગજમાં ચાલતા આ ગૂંચવાયેલા સમીકરણો ના અમૂક ઉકેલ દર્શાવીશ. અને એના અભિપ્રાયોની તમારી પાસે આશા રાખીશ.


હું જ્યાં રહું છું ત્યાં અવારનવાર લાઈટ (ઈલેક્ટ્રીસીટી) જતી રહે છે. આનું મુખ્ય કારણ ગામડાઓમાં અપાતો વીજળીનો કાપ કે જેથી નજીકનાં શહેરમાં ચાલતા ઔદ્યોગોને વીજળીની ખોટ ન પડે. સમજ્યા કે ઔદ્યોગોની જરૂર છે આપણા દેશને. સમાજનો ને દેશનો વિકાસ એના થકી છે, ને એની સામે મારો કોઈ વિરોધ પણ નથી. પણ જ્યારે સરકારના જ માણસો એ ઔદ્યોગોપાસેથી પૈસા લઇ જરૂર કરતા વધારે વીજળીકાપ ગામડાઓના ગરીબ લોકો પર મુકે ત્યારે..? સરકારી ખાતાવાળા જ્યારે તમને સીધી રીતે જવાબ ન આપે ત્યારે..? કે પછી તમે ફોન પર કમ્પ્લેન કરવાની ટ્રાય કરો ને સરકારી કચેરીમાં ફોનનું રીસીવર જ નીચે મૂકી દીધું હોઈ તો..? ને કદાચ ફોન ઊંચકી પણ લે અને તમને કહે કે લાઈટ નહી આવે તમારી થાય એ કરીલો..? કે પછી કોઈ માણસ નથી અત્યારે રીપેરીંગ કરી શકે એવો..? બોલો  તો શું કરીલો તમે..? કોને જઈને કહો..?

 

આજ વસ્તુ ટેલીફોન ખાતાવાળા સાથે પણ સરખી જ છે. હું અત્યારની જ વાત કરું, છ સાત દિવસ પહેલા થોડું વાવાઝોડું આવેલું ને બે ત્રણ થાંભલા પડી ગયેલા. ટેલીફોન ઓફીસમાં કમ્પ્લેન કરી કરી ને થાકી ગયો. આખરી બારમે દિવસે ટેલીફોનવાળો રીપેરીંગ કરવા આવ્યો. હજી તો પત્યું નહોતું, વાવાઝોડા ને લીધે કેબલ તૂટી ગયા હતા એટલે માંડ માંડ મેં એને મનાવ્યો તો એ મજુર લઈને આવ્યો ને ખાડો ખોદી આપ્યો કેબલ જોડવા. પેલા ભાઈએ કેબલ તો જોડી જોયા પણ કઈ મેળ પડ્યો નહિ.. ઉનાળા ખરા બપોરિયા તાપમાં મારું મગજ પણ ગયેલું હતું એટલે મેં જરા કહ્યું કે બહુ લાપરવાહી છે, ધાંધીયાવેળા છે..? ૩૦ દિવસ માંથી ૧૨ દિવસ ફોન બંધ રહે ને પછી રીપેર કરવા પણ કાલાવાલા કરવાના.. એટલે પેલા સરકારી ભાઈસાહેબે મને સંભળાવી દીધું કે વધારે મગજમારી કરશો તો આજે પણ રીપેર નહિ થાય.. બોલો શું કરી લો તમે..? કોને જઈને કહો..?

 

પોલીસ.. નામ સાંભળીને સામાન્ય માણસને તો બીક લાગી જ જાય પણ કદાચ બુટલેગરોને, સત્તોડીયાઓને, બે નંબરના ધંધો કરતા લોકોને જરાય બીક નથી લાગતી. આજની આ વિચિત્ર હકીકત છે. કદાચ આ ઘટનાથી મને પોલોસજાત માટે નફરત થઇ ગઈ હોઈ તો નવાઈ નહિ. હું જ્યાં નોકરી કરું છું ત્યાં મારે બસમાં જવાનું હોઈ છે. હું ઘરેથી નીકળી એક ચોક્કસ જગ્યા એ મારું વાહન પાર્ક કરું છું, કે જ્યાં મારા સિવાય ઘણા બધા પોતપોતાના વિહિકલ પાર્ક કરતા હોઈ છે.  એક દિવસે મને ઓફિસથી આવતા ખાસ્સું મોડું થઇ ગયું. લગભગ રાત્રે ૧૨ વાગ્યાની આસપાસ હું મારા વિહિકલ પાર્ક કરવાની જગ્યાએ પહોચ્યો. મારું વિહિકલ ત્યાં હતું નહિ. એટલે મેં સીધા નજીકના પોલોસ સ્ટેશન જઈ એફ.આઈ.આર લખાવાની તજવીજ હાથ ધરી પણ પેલા ફરજ પરના પોલીસે પેહલા તો ના જ પાડી દીધી. મેં કાલાવાલા કર્યા તો એ જરા માન્યો. એને મારી પાસે આર.સી. બૂક માંગી એટલે મેં કહ્યું કે એતો ઘરે પડી છે. તો એને કહું કે, “ તો ભાઈ મેળ નહિ પડે..? હા પણ એક રસ્તો છે..?” મેં બોલવા કહ્યું. મને કહે, “કાચી નોધ લખી આપું પછી કાલે આવીને રીપોર્ટ લખાવી દેજો.” એટલે મેં હા કહ્યું. વળી પાછો બોલ્યો, ”એક કામ કરો ને કાલે જ આવજો. કાલે જ એફ.આઈ.આર લખી આપીશ.” એટલે હું સમજી ગયો ને મેં કહ્યું કે સાહેબ જે કઈ થાઈ એ લઇ લેજો પણ કરી આપો.

બીજી સવારે મેં ઘણી બધી જગ્યા એ શોધી જોયું પણ કઈ પત્તો લાગ્યો નહિ છેવટે કંટાળીને હું આર.સી બૂક લઇ પોલીસ સ્ટેશન ગયો. પેલાએ મારી વિગત અનુસાર કાચી નોધ કાઢી એટલે એને ખબર પડી ગઈ કે એ રાત્રે મેં કોની પાસે લખાવી હતી. એ ભાઈએ મને એફ.આઈ.આર તો લખી આપી પણ પાંચનામા માટે બીજા દિવસે આવવા કહ્યું. હવે વાત એમ બની કે કાચી નોધ લખવા વાળો પોલીસવાળો બીજો હતો ને એફ.આઈ.આર વાળો અલગ. એફ.આઈ.આર વાળાએ તો મારી પાસે વિહિકલ ની શોધખોળ માટે જરૂરી ૫૦૦ રૂપિયા લાંચ પેટે માંગી લીધા, પણ હું કઈ મુસીબતમાં ફસાવાનો હતો એની મને કલ્પના પણ નહોતી. ૨-૩ દિવસ પછી હું નક્કી કરેલા દિવસે પંચનામા માટે ગયો ત્યારે ત્યાં “કાચી નોંધ” લખવા વાળો પોલોસ ડ્યુટી પર હતો. એને મારો ઉઝરડો લઇ નાખ્યો. મને કહે કે તે બીજા પાસે એફ.આઈ.આર લખાવી જ કેમ..? એ ગુસ્સામાં હતો કેમ કે મારી લાંચના પૈસા જે એને લેવાના હતા એ એને મળ્યા નહોતા. આમાં મારો શું વાંક..? બોલો શું કરી લઉ હું..? કોને જઈને કહું..?

 

હું એટલો મોટો તો નથી કે દેશના બીજા ઘણા મહત્વના પ્રશ્નોમાં ધ્યાન આપું કે તે ઉકેલવા કઈ પ્રયત્નો કરું..? મારા માટે ને આપણા જેવા સામાન્ય માણસ માટે આ બધા પ્રશ્નો જ મહત્વનાં છે. આવા પ્રશ્નોનો ઉકેલ કઈ રીતે લાવવો..? કોને કહેવાનું..? ઉપાય કઈ રીતે કાઢવો..??

એમ તો હું એન્જીનીયર રહ્યો એટલે મારા “ખુરાફાતી” દિમાગમાં એકાએક ઘણા વિચાર આવી જાય, જેવા કે..

–     મીડિયામાં ચમકાવીએ આવા પ્રશ્નો તો, પેનલ ડીસ્કશન રાખીએ તો..?

–     કોઈ મંત્રીશ્રીનાં હેલ્પ લાઈન નંબર પર કમ્પ્લેન કરીએ તો..? (કદાચ એમાંય લાંચ આપવી પડે)

–     કાંતો એક કામ કરી શકાય, મારામાં ગાંધીજીની જેમ ધીરજ નથી ને મારે ૧૫૦ વરસ પણ બગાડવા નથી.. તો યુવાનોનું એક યુનિયન બનાવીએ કે જે આવા લોકો ના પ્રશ્નો સાંભળે અને સીધા હિંસાનાં માર્ગે ઉપાય શોધે એટલે “ઈંટ નો જવાબ પથ્થરથી કે પછી ખૂન કા બદલા ખૂન..”

 

છેલ્લો જવાબ મારા મગજ પર ભારે અસર કરે છે મિત્રો.. આવા લોકોને આજ રીતે બોધપાઠ આપી શકાય એમ છે. ઘણા કહે છે કે, “કુતરા ને ભસવા ન જવાય..” પણ લાકડી કે પથ્થર વડે ભગાડાય તો ખરાને. ને જે કુતરા ને હું રોટલી નાખું એ જ કુતરો મને કરડે એ હું એ કોઈ કાળે ન ચલાવી લઉં.. તમારું શું માનવું છે..? શું છે તમારા અભિપ્રાયો..?

 

 

ઝેનિથ

૧૨/૦૬/૨૦૧૧

Advertisements
This entry was posted in લેખો... Bookmark the permalink.

10 Responses to “મારી ઘટના ને તમારા અભિપ્રાયો”

  1. Arvind Adalja કહે છે:

    દરેક શહેર અને સરકારી ખાતામાં આજ હાલત છે અને જ્યાં સુધી આમ આદમી જાગૃત નહિ થાય ત્યાં સુધી પરિસ્થિતિ સુધરે તેમ જણાતું નથી. એક વાત કે લાંચ-રુશ્વત ઉપરથી આવે છે નીચેથી ઉપર તરફ જતી નથી.અન્નાજી અને રામદેવના આંદોલનને સફળ ના થવા દેવા સત્તાધારીઓ કટિબધ્ધ થ્યા તેવી રીતે જો છેક તળિયેથી છેવાડાનો આદમી આ લાંચ-રૂશ્વત નાબુદ કરવા પ્રતિબધ્ધતા દાખવે તો કંઈક થાય જે આશા આપણાં દેશમાં નહિવત જણાય છે.

  2. પ્રીતિ કહે છે:

    ઝેનીથ,

    તમારી પોસ્ટ વાંચી.

    તમે અંત માં જણાવ્યું કે — “યુવાનોનું એક યુનિયન બનાવીએ કે જે આવા લોકો ના પ્રશ્નો સાંભળે અને સીધા હિંસાનાં માર્ગે ઉપાય શોધે એટલે “ઈંટ નો જવાબ પથ્થરથી… ”

    તમારા પ્રશ્ન નો તમે પોતે જ જવાબ આપી દીધો છે. ફરક માત્ર એટલો જ કે “હિંસા” ની બદલે “અહિંસા” શબ્દ કરી નાખજો. આપણે જાણીએ છીએ તેમ ફિલ્મો અને અસલ જીંદગી વચ્ચે ઘણો ફરક છે. પણ તમે જો “લગે રહો મુન્નાભાઈ” ફિલ્મ જોઈ હશે તો તમને પોતાને જ સમજાઈ જશે કે હજી આજે પણ ગાંધી બાપુ એટલા જ પ્રસ્તુત છે. તેમાં ગાંધીગીરી જ કરવામાં આવી છે પરંતુ ૨૧ મી સદીની સ્ટાઈલમાં. તમે એકદમ યુવાન લાગો છો એટલે ધીરજ ના હોય તે સ્વાભાવિક છે પરંતુ ક્યારેય પણ કોઈ પણ કામ ધીરજ વગર પૂર્ણ થતું જ નથી. એટલે ધીરજ તો રાખવી જ રહી.

    અને હા, તમે ભ્રષ્ટાચાર વિરુદ્ધ અવાજ ઉઠાવવા માંગતા હોય તો સૌથી પહેલા તો તમારે જ ભ્રષ્ટાચાર બંધ કરવો રહ્યો. તમે જે ૫૦૦ રૂપિયા આપ્યા તે ના આપ્યા હોત તો તમે ભ્રષ્ટાચાર ના કર્યો હોત.

    કડવા વેણ બદલ માફ કરશો.

    પણ મને જે યોગ્ય લાગ્યું તે આપને જણાવ્યું.

    • Zenith Surti કહે છે:

      પ્રીતિ,

      તમારા અભિપ્રાય બદલ ખૂબ ખૂબ આભાર.. પણ તમે જે વાત કરી એ હકીકત માં કેટલી સત્ય છે એ જણાવી શકો..? ફિલ્મની વાત ફિલ્મમાં સારી લાગે આવું મારું માનવું છે. તમે મને એક જગ્યા એવી બતાવશો, કે જ્યાં ભ્રષ્ટાચાર નથી કે એના વગર કામ થઇ શકે છે..? નેતાથી માંડી ને સાધુ સુધી ને પોલીસથી માંડી ને સરકારી ઓફીસના નાનામાં નાના કર્મચારી સુધી આ ભ્રષ્ટાચાર વ્યાપેલો છે..

      અને તમે શું માનો છો પ્રીતિ કે, તમારા ને મારા જેવા બે-ત્રણ માણસો ભેગા થઇ ને આ ભ્રષ્ટાચાર ને ગુનાખોરી ને ડામી દેશે..? આ તાજેતરનો “રામદેવ” નો કિસ્સો તમે નાં જોયો..? રાજનીતિની ગંદી મજાકની ગંધ તમને એમાં નથી આવતી..? કરોડો રૂપિયાનો ધુમાડો.. આપણા માટે નહિ.. ! કોઈની ખુરશી માટે, કોઈ રાજનૈતિક સંગઠન નાં ફાયદા માટે.. છે આપણામાં એટલેકે મારા ને તમારામાં આ તાકાત કે રોકી શકો આ બધું..?

      ને ગાંધી કરતા ભગતસિંહમાં મારું વધારે માનવું છે..ને આ સમાજ ને જાગૃત થવાની જરૂર છે એમ તમારું માનવું છે..? તો પ્રીતિ આપણે સૌ કોઈ ૧૮ વરસની ઉપરના ને સમજદાર વર્ગમાં આવીએ છે છતાં આપણે એમને જાગૃત કરવાની જરૂર લાગે છે..?

      અને છેલ્લે, ખોટુંનાં લગાડતા પણ રામાયણ કે મહાભારત માં ક્યાય અહિંસાની વાત છે ખરી..?

      • પ્રીતિ કહે છે:

        ઝેનીથ,

        મારું પણ માનવું એવું જ છે કે ફિલ્મ ની વાત ફિલ્મ માં જ સારી લાગે. હું પણ ફિલ્મ જોઈ એને
        ભૂલી જાઉં છું. પણ ક્યારેક કોઈ ફિલ્મ જોઇને મન વિચારે પણ ચઢી જાય છે. અમુક ફિલ્મો સમાજમાં જાગૃતિ લાવવાના પ્રયત્નો પણ કરે જ છે.
        ભારતમાં અત્યારે કોઈ જ જગ્યા એવી નથી બચી કે જ્યાં ભ્રષ્ટાચાર ન હોય.
        માત્ર બે -ત્રણ માણસો ભેગા થઇ ને ભ્રષ્ટાચાર ડામી ન શકે પણ ડામવાની શરૂઆત તો કરી જ શકે.
        “રામદેવ” નો કિસ્સો પણ જોયો. એમાં જરૂર એમની સ્વાર્થવૃત્તિ હશે એની ના નથી, પરંતુ એમણે તથા અન્ના હજારે જેવા આગેવાનોએ શરૂઆત તો કરી જ આપી છે.
        એકલાથી કઈ વળતું નથી, પણ શરૂઆત હંમેશા એકલા થી જ થાય છે.
        અને હા, રામાયણ અને મહાભારતમાં તો રાવણ અને કંસ એક જ હતા.

        આપણે બધા ભેગા મળી ને એમ જ કહેતા રહીએ કે ભ્રષ્ટાચાર દુર થવો જોઈએ પણ આપણે તે માટે પ્રયત્ન જ નહિ કરીએ તો?
        આપણા જેવા યુવાનો જ નકારાત્મક વિચારો કરશે તો ?
        તમે ભવિષ્ય ની પેઢીને પણ એ જ નકારાત્મક વિચારો આપશો?

        તો મને એ કહેતા દુખ થાય છે કે આપણે આ દેશ ને જ્યાં છે ત્યાંથી પણ પછાડતા નહિ રોકી શકીએ.

      • Zenith Surti કહે છે:

        પ્રીતિ,

        વાત નકારાત્મક વિચારોની નથી.. શું ભગતસિંહ નકારાત્મક વિચારોવાળા હતા..? ખબર નહિ કયા જમાનામાં જીવીએ છીએ આપણે..? ભ્રષ્ટાચાર, ત્રાસવાદ આ બધાનો રસ્તો આંદોલનથી લાવવાનો..? આપણે એમ જ પછાત છીએ ને વધુ ને વધુ પછાત થતા જઈશું..? આવા નાના નાના સવાલો ના જવાબો માટે આંદોલન જ કર્યા કરીશું તો જીવીશું ક્યારે..? ને હવે લોકોને પણ જાગૃત કરવાના, એટલે એ એટલા બધા નાસમજ છે કે આ વસ્તુ સિવાય બધી વસ્તુઓ એમને ખબર પડે છે..!!

        કરવા વાળાઓ એ તો બધું કરીને દુનિયા ને બતાવી જ દીધું છે. હું સમજુ છું કે મારા-મારી માં નુકશાન જ છે, પણ કોઈ આપનું શોષણ કરી જાય એની સત્તાના જોરે એ તો નાં જ ચલાવી લેવાય ને.. ઢગલો કેસ છે ભારતમાં રેપનાં, ખૂનનાં, ભ્રષ્ટાચારના ને હજી કેસ ચાલે જ છે ને ચાલતા રહેવાના.. આ બધા માટે કઈ આંદોલનો કરવા ના બેસાય..

  3. Parjanya Dave કહે છે:

    Dear Zenith,

    You are right.

    But there are other ways also to solve this problem. But why you have given 500/-Rs. Goverment is paying Salary to do that job, isn’t it?

    I request to think over your behavior in this issue.

    P.B.Dave

  4. Mehul Patel કહે છે:

    Participation from large group of people make difference, by any way. So why not “Non Violence”. Just need to wake up the people and result will be on its way.

    • Zenith Surti કહે છે:

      મેહુલભાઈ,

      ખબર નહિ કયા જમાનામાં જીવીએ છીએ આપણે..? ભ્રષ્ટાચાર, ત્રાસવાદ આ બધાનો રસ્તો આંદોલનથી લાવવાનો..? આપણે એમ જ પછાત છીએ ને વધુ ને વધુ પછાત થતા જઈશું..? આવા નાના નાના સવાલો ના જવાબો માટે આંદોલન જ કર્યા કરીશું તો જીવીશું ક્યારે..? ને હવે લોકોને પણ જાગૃત કરવાના, એટલે એ એટલા બધા નાસમજ છે કે આ વસ્તુ સિવાય બધી વસ્તુઓ એમને ખબર પડે છે..!!

      કરવા વાળાઓ એ તો બધું કરીને દુનિયા ને બતાવી જ દીધું છે. હું સમજુ છું કે મારા-મારી માં નુકશાન જ છે, પણ કોઈ આપનું શોષણ કરી જાય એની સત્તાના જોરે એ તો નાં જ ચલાવી લેવાય ને.. ઢગલો કેસ છે ભારતમાં રેપનાં, ખૂનનાં, ભ્રષ્ટાચારના ને હજી કેસ ચાલે જ છે ને ચાલતા રહેવાના.. આ બધા માટે કઈ આંદોલનો કરવા ના બેસાય..

  5. Atul Jani (Agantuk) કહે છે:

    ભ્રષ્ટાચારને પોષતા પરિબળો ક્યાં છે?

    + શોષણ પામનાર પાસે સમય નથી – લડત આપવાનો

    + કાયદાનું અજ્ઞાન

    + પુરતા પીઠબળનો અભાવ (અહિં કાઠીયાવાડમાં આવું થાય તો તરત જ કોઈ ડી.એસ.પી. ની ઓળખાણ કાઢે અને તેને ફોન જોડે – કોન્સ્ટેબલ મીયાની મિંદડિ થૈ જાય)

    + શોષણ સામે પ્રજાને સરકારી સુરક્ષાનો અભાવ, સરકાર કરવેરા ઉઘરાવે છે પણ પ્રજા નીંરાતે જાગીયે શકતી નથી તો ઉંઘી ક્યાંથી શકે?

    આવું બધું છે તો શું સહન કરવું? ના – આ રીતે અભિવ્યક્ત કરવું. વધારે વિગતો, નામ, સરનામા સાથે પણ પ્રગટ કરવું (પરીણામ ભોગવવાની તૈયારી સાથે). ક્યારેક તો બહેરા તંત્રને કાને આ વાતો પહોંચશે.

  6. maulik shah કહે છે:

    a though provoking article …. well said…!

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s