બાપ..!! (કે પાપ..!!)

પ્રસ્તાવના

 

(સ્મશાનમાં બહુ જૂની એક સજ્જનની કબરમાં અચાનક તિરાડ પડે છે. બહારની તાજી હવા ને ઊજાસ એને ફરી સંસાર માણવા પ્રેરિત કરે છે. ત્યારે એક અર્થી ત્યાં આવી ચઢે છે. એક લાચાર બાપની અર્થી. અર્થીમાં પરાણે આવેલા દીકરાના વિચારો આ સજ્જન પુરુષના કાને પડે છે, ને સામે બાપની મનોવ્યથાનું વંટોળ ચકરાવે ચઢે છે. અંતે આ સજ્જન પુરુષ પ્રભૂને આજીજી કરે છે..)

 

 

 

એક દિવસ મારી કબરમાં તિરાડ પડી,

લાગ્યું જાણે આજ નવી સવાર પડી..!

 

થોડીવાર થઇ ત્યાં તો બહાર ફફડાટ વધી,

લે આતો મારા મિત્રોની વસાત  વધી..!

 

મે દીધા જરા કાન તિરાડે સાંભળવા,

પડ્યા બે બોલ કાને હળવા..!!

 

***

 

સારું થયું આ ત્રાસ ગયો,

આપણાં ઘરેથી શત્રુનો વાસ ગયો..

 

કેટલા દુ:ખ રે એમને દીધા,

આવા દહાડા ક્યારેય નાં દીઠા..

 

સંસાર મારો એવો બગાડ્યો,

પૈસા માં બહુ પછાડ્યો..

 

સારું થયું તું ગયો રે બાપ,

દુ:ખી કરી તે કર્યા કેટલા પાપ..

 

ઘરના ને મારા તે પજવ્યા,

છૂટવા તારાથી પ્રભુને કેટલા રીઝવ્યા..

 

અર્થી એ મરેલો બાપ જોતો’તો,

વગર આંસુ એ મનમાં રોતો’તો..

 

કે પડે નાં કડી ત્રાસ રે તને બેટા,

પૈસાને રાખ્યા મેં સદા મારાથી છેટા..

 

પામવા તને જાપ મેં કેટલા કીધા,

કાઢી મોં માંથી કોળીયા તને દીધા..

 

માંને તો તે કદી જોઈ નઈ,

સારું છે આજ એ રોઈ નઈ..!!

 

માં-બાપ ના લાડ મેં એકલાએ લડાવ્યા,

ને આજે તું કહે કે મેં તમને રડાવ્યા..?

 

મેં તો તારો સંસાર બગાડ્યો..!!

પણ દીકરા,

તે તો મારો ભવતર રંજાડ્યો..

 

કદાચ ખોટ મારામાં જ હશે,

કે હું બાપ ને બદલે પાપ બન્યો..

તારા જીવતરમાં હું શાપ બન્યો..

 

દીકરો તો બની ગયો તું બેટા,

બસ સારો બાપ થઇ બતાડજે..

પડછાયો મારો તારા દીકરાને નાં જતાડજે..

 

***

 

હે ભગવાન આ તિરાડ તું પૂરી દે,

ને ફરી સવારને રાત તું કરી દે..

 

નથી જવું મારે આ સંસાર માં પાછા..

બાપ કે પાપ ના પારખા કરવા સાચા..

 

હું ભલો ને મારી આ કબર ભલી,

એકલતાની મારી આ ચાદર ભલી..

 

  

 

ઝેનિથ સુરતી

૧૮ મે ૨૦૧૦